KONYASPOR AKADEMİSİ BİR TABELA DEĞİLDİR

Konyaspor’umuzun bu transfer döneminde yaşadığı zorlukları çok büyük çaresizlikle ve hüzünle izliyorum. Bu sezon ekonomik anlamda zorlandığımız çok aşikar. Çok örnek var ama Jevtoviç örneğini vereyim. Jevtovic ücretinde iyileştirme istiyor para vermemek için gönderiyoruz , kampı kaçırıyor sezon başlayacak çaresizlikten anlaşmak zorunda kalıyoruz.

Buda demek oluyor ki bizim sezon başı planımız yok ve gerçekten bir futbol aklımızda yok.

Kampa Altyapımızdan gençler götürüyoruz sonra kamp bitiyor sonra gençler birer birer kiralanıyor, Umarım bugüne kadar kiraladığımız gençlere sahip çıkmadığımız gibi bu gençleri de başıboş bırakmayız sahip çıkarız.

Çünkü Konyaspor altyapısında yıllardır futbol eğitimi alan, çeşitli yaş kategorilerinde Milli Takım seviyesine kadar yükselen gençlerimizi her yıl üçer beşer izliyoruz. Bu çocuklar Konyaspor için yalnızca futbolcu değil, aynı zamanda geleceğin ekonomik ve sportif değerleri. Ama nedense A takım kapısına geldiklerinde işler değişiyor. Bir anda “daha hazır değil”, “tecrübesiz”, “zamana ihtiyacı var” gibi gerekçeler ortaya çıkıyor. Sonra bu gençler kaybolup gidiyorlar.

Peki dışarıdan ya tutarsa diye diye alınan futbolcular Konyaspor a ne verir hazır mı? Konyaspor'a gelen her futbolcu gençlerden daha mı iyi? Bu soruları sormamız gerekmiyor mu.

Konyaspor’umuzda Bu soruları kendimize soracak FUTBOL AKLIMIZ KİM ?

TFF’nin yabancı sayısını 10+4 olarak (bana göre de doğrusu bu) düşürmeye çalışırken kulüplerimizin halen farklı yollarla bu sayının artmasını istemelerini de anlamakta güçlük çekiyorum.

Konyaspor’umuzda özellikle futbolcu maaş dengelerinin bozuk olduğunu düşünüyorum. Özellikle maaş ortalamalarının bozuk olmasını takım içi huzurun bozulmasına sebep olabilir. Bu ortalamayı dengeleyecek ve yaş ortalamamızı aşağı çekecek bir planlama yapmalıyız. Yönetim ve İlhan Palut hocamız gerektiği yerde sorumluluk alıp bu dengeleri korumak için ne gerekiyorsa onu yapmalılar

Transfer kolay, oyuncu yetiştirmek zor. Bir futbolcu almak kolaydır. Ama altyapıdan bir futbolcu yetiştirmek yıllar alır. Çocuğun yeteneği keşfedilir. Eğitim verilir. Hocalar emek verir. Ailesi fedakârlık yapar. Kulüp yatırım yapar. Ve yıllar sonra futbolcu A takım seviyesine gelir.

Sonrasında Konyaspor olarak biz ne yapıyoruz. Kendine kulüp bul deyip ne takip ediyoruz ne ilgileniyoruz ne sahip çıkıyoruz. Acı ama gerçek bu. Örneklerini tek tek saysam bu sayfaya sığmaz.

Tam destek verilmesi gereken son noktada ona fırsat vermiyorsanız, yıllarca yapılan yatırımın karşılığını alamayız alamazsınız.

Kendi yetiştirdiğin futbolcuyu oynatmayacaksan altyapıya neden yatırım yapıyorsunuz? İşte Konyaspor yönetiminin ve sportif yapılanmasının cevaplaması gereken en önemli sorulardan biri bu.

“Tecrübe” bahanesine sığınmamak gerekiyor. Genç futbolcuya “tecrübesiz” demek kolay. Ama tecrübe nereden kazanılır? Oynayarak.

Konyaspor'un altyapısı ayrı bir dünya olmamalı. Altyapı ile A takım arasındaki bağ çok daha güçlü kurulmalı. A takım teknik direktörü altyapıdaki oyuncuları tanımalı. Alt yapı projesi gerçek anlamda öncesi ve sonrasıyla planlanmalı. Konyaspor'un değişmeyen bir altyapı futbol modeli olmalı. Bugün futbol ekonomisi ortada. Elimizdeki oyuncularımızı bile tutmakta zorlanırken, Böyle bir ortamda kendi futbolcunu yetiştirmek artık zorunluluk değil mi.

Çünkü altyapı bir tesis değildir. Altyapı bir tabela değildir. Altyapı sadece genç takımlar değildir. Altyapı, Konyaspor'un geleceğidir.

Her yıl Belediyenin, Başkanın vereceği destekle bir yere kadar, bunu görelim artık.

Konyaspor'un artık transferden önce kendi evinin kapısını çalma zamanı geldi geçiyor.